Maand: december 2017

Voordat we het vergeten, tussendoor even een paar typische “Down Under” dingetjes die ons ondertussen zijn opgevallen in de eerste week hier.

• Ja, de auto’s rijden hier aan de linker kant. Afgezien zien van een paar kleine correctietjes van Annemie lukt het me heel aardig…
• Yeah, hier in Australië hebben ze allemaal “metrische” eenheden. Kilometers, graden celcius, veel handiger dan miles en pounds zoals in Engeland en de US…

• Misschien een beetje raar, maar bij zebrapaden steken hier alleen maar benen over
• Yep, de Aussies zijn erg “laid back”. De meest gehoorde uitspraak is hier “no worries mate”, erg relaxed allemaal
• Ja, ook hier op het zuidelijk halfrond komt de zon in het oosten op en gaat in het westen onder. Alleen draait de zon hier andersom, dus oost-noord-west…

• Nog iets raars, New South Wales doet wel aan zomertijd (day light saving), maar Queensland niet. Aangezien het hier nu zomertijd is loop ik op deze foto een heel uur achter op Annemie (de strepen zijn de grens tussen Queensland en New South Wales). Gelukkig hebben we dat later weer rechtgetrokken….

• Toohey New is het meest populaire bier in New South Wales. En ja, het is goed bier…

• Even een speciale tip: als je op vakantie een leuk eet adres zoekt is TripAdvisor natuurlijk een aardige app. Wel zijn dat vaak de adressen die andere toeristen gevonden hebben. Op Google Maps kan je bij “zoeken in de buurt” ook restaurants vinden die speciaal door “Locals” geadviseerd worden. Zo kwamen wij bij “The Two Goats; Cafe&Baa” terecht. Heel gezellig, geen toeristen prijzen en perfect eten…

En live muziek…

• O, ja, Australië en de prijzen. Ja, sommige dingen zijn wel wat duur-ig, maar soms moet je ook net de goeie winkels vinden. Mijn nieuwe schoenen en Annemie haar shirtjes en schoenen hadden we thuis niet goedkoper kunnen vinden. En de T-bone steaks die we straks op de BBQ (Barby) leggen zijn in vergelijking achterlijk goedkoop…
• Enne, benzine is hier ook heel goedkoop: we betaalden vandaag 1.33 $AU, €0,86 per liter… Niet onbelangrijk met de grote afstanden hier.

Volgende stop: Glenhope Alpacas Bed & Breakfast in Armidale.

Weer een heerlijke B&B met, inderdaad, Alpacas!

Hele geinige beestjes die hele zachte wol geven. Ook wel geinig weetje: Alpacas worden soms bij kuddes schapen gebruikt om vossen op afstand te houden, omdat ze met zijn allen op indringers af gaan en ze zo verjagen.

Verder was het een perfecte B&B met iedere ochtend vers brood en vers fruit, eieren, yoghurt, verse vleeswaren…

O, en een kerstboom…

Wij hebben ook maar een kerstbal gedoneerd om de feestvreugde wat te verhogen…

Bron, de eigenaresse van de B&B stuurde ons nog een SMS om ons te bedanken, so cute…

Even vooraf over Tenterfield:

• Tenterfield ligt tussen de Brisbane en Sydney, wat de eerste grotere steden in de historie van Australië waren.
• Tenterfield ligt aan de (in die tijd) enige goed begaanbare weg tussen die steden
• Het is langs die weg bovendien de laatste stad voor de grens tussen Queensland en New South Wales.
• Tenterfield werd al in 1851 bekend als 1 van de oudste steden van New England.

Logisch dus dat Sir Henry Parkes op 24 oktober 1889 koos voor “The School of Arts” in Tenterfield om zijn “One People One Nation” speech af te steken. Volgens kenners (Kevin) heeft deze speech geleid tot de vorming van de “Federation of Australia”. En volgens kenners (Kevin) had het weinig gescheeld of Tenterfield had de hoofdstad van de Federation geweest (in plaats van Canberra).

Tenterfield nu: old buildings, big rocks, that’s us!

In de stad Tenterfield wonen ongeveer 3500 mensen, met het gebied eromheen “approximately 6394… and growing!”

Tenterfield is een klein stadje op zichzelf waar iedereen iedereen kent, iedereen iedereen gedag zegt, de vrouwen op hun paasbest naar de jaarlijkse koopavond gaan, waar we de volgende ochtend bij het ontbijt in een plaatselijke bakkery worden gevraagd of we ook van de koopavond heb genoten en waar de plaatselijke kapper al 54 jaar hetzelfde kapsel knipt….

DAT is Tenterfield nu.

Geen rotondes, geen stoplichten, een enkel zebrapad: Tenterfield…

Old buildings: Tenterfield…

Big rocks: Tenterfield…

Bush toilet: Tenterfield…

Historisch kapsel: yep: Tenterfield…

Na een rustige rit vanuit Brisbane naar Tenterfield smaakte het “New South Wales” bier op het terrasje van de B&B uitstekend.

Wel wat anders dan mussen en merels: deze gevederde vrienden vlogen af en aan in de tuin van de B&B.

Dit schijnt de “must see” brug te zijn, the Story Bridge. En ja, het is een brug.

Dit is wel een vreemde combinatie: kerstsfeer met 30°C… Het lukt ze hier wel een beetje, maar ik ben nog op zoek naar een kerstman met een korte broek.

Uiteraard wel weer gevonden: een heel gezellig terras met genoeg te zien en genoeg “beers and bites”.

Niks te klagen: op loopafstand van het centrum van Brisbane, prettige kamer, leuke tuin… En Geoff, de eigenaar, maakt ’s morgens zelfs van scrambled eggs nog een kunstwerk.

En Vegemite…. Ik moest het gewoon proberen en het viel me niet tegen. En hyper gezond zeggen ze! (volgens Geoff was ik de 3e gast die het er ooit geprobeerd heeft)

Het leek zo goed te beginnen: we waren op tijd klaar, Mart heeft ons mooi op tijd op Schiphol afgeleverd, geen enkel probleem bij inchecken (ondanks het dubbele visum van Annemie)…

En ondanks dat er heel wat vluchten vertraagd of geannuleerd waren leek onze vlucht nog steeds op tijd te vertrekken.

Na onze traditionele “begin van de vakantie” foto ging het instappen heel vlotjes, maar daarna ging het mis: sneeuw…

Na veel excuses, “we hopen dat” -s en “we will serve dinner now” kwam dan ruim 3 uur het groene licht om te vertrekken… En zowaar, na nog 3 kwartier “de-icen” vertrokken we een uur of 4 na de geplande tijd toch nog van Schiphol.

Na een uur of 11 fladderen was het nog wel flink haasten op het vliegveld van Hong Kong om op tijd in te kunnen stappen voor de vlucht naar Brisbane. Die vlucht ging helemaal volgens plan, rustig vliegtuig dus alle ruimte, beter eten en al binnen de 8 uur weer voeten aan de grond.

Wel pas om een uur of 11 ’s avonds aangekomen dus een vrijwel verlaten vliegveld. Omdat we niet wisten of we per ongeluk niet opgehaald zouden worden (door de b&b owner) eerst maar even kijken of er nergens iemand met een bordje stond. Uiteindelijk maar een shuttle bus geboekt die ons netjes voor de deur afleverde… Tegen 1 uur ’s nachts.

De rugzakken staan klaar voor vertrek, ruim onder het toegestane gewicht dus dat valt weer mee. Nog even goed kiezen wat er wel en niet in de handbagage mag, maar verder kan het avontuur beginnen!