Kerstontbijt…

Wel weer heel grappig: kerstversiering in het vliegtuig…

En ZO vieren de Aussies in Melbourne kerst: PARTY, vlak naast het strand in St Kilda, een wijk in Melbourne. De dozen met bier werden continu aangesleept, met dit gevolg:

Een rij van een half uur bij de enige slijterij die open was…

Maar de beloning voor het wachten was er wel naar.

O ja, ons kerstdiner was bij McDonald’s (een foto lijkt ons niet echt nodig)

UPDATE

Op het nieuws was vandaag dat de Christmas party in St Kilda eigenlijk een Project X party was. Iemand had via Facebook wat vrienden uitgenodigd, een stuk of 40 in totaal. Uiteindelijk waren er 8000 mensen op de uitnodiging ingegaan. De omwonenden klaagden de volgende ochtend over de achtergebleven rommel…

De 4e en laatste dag in de Outback. Zoals al door Dean aangekondigd werd dit een rustige dag: “Morning has Broken” klonk pas om even over 6-en. Een traktatie na de vorige 3 dagen!

Meet Nala, the Parrot

Deze papagaai kwam bij het toiletgebouw op het kamp gezellig naast ons zitten. Daarna klom ze van op mijn knie en later zelfs op mijn schouder, waar ze zich door mij rustig over haar kopje liet aaien. Door Annemie geaaid worden liet ze minder toe, zal wel aan mijn baard gelegen hebben…

Stom toevallig, ze vertelde me dat ze Nala heette, net als onze outback truck!

Na een korte maar hete walk was het uitzicht schitterend!

Maar een ander doel van de klim was het spotten van “Mountain wallebies”, een klein soort kangaroo die soepel over de rotsen springen. We hebben ze inderdaad zien springen, heel gaaf. Het op de foto krijgen was wel wat moeilijker zoals je ziet op de foto hieronder…

Om de hitte een beetje te kunnen weerstaan had Dean 2 schitterende meertjes uitgekozen waar we weer heerlijk konden zwemmen.

Wat volgde was de terugreis naar Alice Springs, gelukkig met airco… De douche en de eerste liter cola hebben ons in ieder geval heel goed gedaan: een echte traktatie op kerstavond!

O, en hebben we al verteld dat het erg heet was geweest, 4 dagen in de Outback?

Het lijkt wel een gewoonte te worden: kwart over 4, “Morning has Broken”. Vroeg op, dit keer om op tijd te kunnen beginnen aan een walk door “The Kings Valley” omdat die bij een te hoge temperatuur afgesloten zou worden. We vonden uiteindelijk de 3 uur walk wel wat erg intensief, maar ook de walk in de vallei zelf was erg mooi…

Voor de volgende bestemming van de tour moesten we op weg naar Glen Helen, bijna 300 kilometer verderop. De airco van Nala deed het uitstekend, maar haar ruwe karakter werd ons wel heel duidelijk. Van de hele “Mereenie Loop Road” was 300 meter verhard, de rest zag er zo uit…

We kwamen wel een paar andere trucks tegen op deze route, maar de wilde paarden die hier de weg over staken waren wel weer heel sensationeel…

Het kampje bij Glen Helen was weer heel uniek. Bij de Glen Helen Gorge lag een klein meertje tussen de rotsen met helder en heerlijk verkoelend water. Voor ons was het hoogtepunt van de hele tour eigenlijk het ’s avonds bij het licht van een zaklantaarn op het strandje nog een heerlijke duik nemen… Muggen dansen door de lichtstralen, vleermuizen rondvliegen op zoek naar een prooi, overal geluiden van insecten om het meertje heen… En dan heerlijk stil in het koele water zwemmen: uniek….

O, en de pub op het kampje was ook heel gezellig…

Helaas vertrokken na de 3e dag de Italiaanse medereizigers Laura en Flavio (rechts op de foto). Gelukkig bleven de Noren Espen en Sissel wel wat langer. Aangezien de Duitstalige gasten (2 Duitse en 4 Zwitserse) het niet nodig vonden om Engels te spreken, hebben we die verder ook maar een beetje genegeerd.

Dag 2 begon vroeg: om kwart over 4 klonk “Morning has Broken” al uit de luidspreker die strategisch stond opgesteld tussen de tenten waarin we sliepen. Snel ontbijt, inpakken en op weg om weer een unieke ervaring mee te maken: zonsopkomst bij Ularu.

En ja hoor, de zon kwam op…Geval van “been there, done that, got the t-shirt”.

De walk door “The Valley of the Winds” was mooi maar hebben wij wel wat ingekort. Ondanks de “minimaal 1 liter water per uur drinken” was het wel erg heel.

Het kampje in Kings Creek was helemaal geïsoleerd en hier waren de wc’s in ieder geval geen 5 minuten lopen (wat voor 3x in de nacht geen aanrader is). Wel een hele mooie sterrenhemel!

Onze 4 daagse outback tour begon al om kwart voor 6 ’s morgens, wat wij toen nog vroeg vonden. Opgehaald door de gids Dean en zijn “truck” Nala. Volgens Dean had Nala wel een beetje een karaktertje en was ze een beetje “rough”. Vooral dat laatste bleek niet gelogen… Gelukkig waren de wegen toen nog mooi geasfalteerd. Eerste bestemming: Yulara, om nog wat tourgasten op te halen. Bij een eerste stop kon Annemie het niet laten om bij een kamelen farm een rondje te maken… De Australische humor werd ook al meteen duidelijk: En na een een uur of 8 rijden kwam dan eindelijk de eerste berg in het zicht: Foolaru, oftewel Mount Connor. En nog weer een uur later door de echte Ularu, de voor de Aboriginals heilige berg Vooral de zonsondergang bij Ularu staat bekend als een unieke ervaring. We hebben het meegemaakt. Op een parkeerplaats waar het uitzicht het beste was stonden minstens 10 “tours” met hapjes en drankjes te wachten op het ondergaan van de zon. Niet heel verbazend, de zon ging inderdaad onder. Ondanks dat de truck bij een eerdere stop was geplunderd (de meeste drank en ook nog 70 $AU van Annemie verdwenen), was er toch nog wat over…

SPANNENDE UPDATE:

We hoorden later van Dean dat een paar andere guides de achtervolging in hadden gezet op de misdadigers. Na een wilde achtervolging reden de daders zich vast in de bush, waarna ze te voet probeerden te ontkomen. De guides lieten het er niet bij zitten en hebben gezamenlijk de auto op zijn kop gezet…

Een geval van gerechtigheid in “Northern Territory” style, “het laatste gebied in Australië waar de wild west justitie nog geldt”, was het commentaar van Dean.

Er bestaat weinig misdaad in The Northern Territory. 

Tja, Alice, wat is er te zeggen over Alice…

Klein vliegveldje, snelle shuttle bus naar het hotel, luxe hotel (Crown Plaza met een casino, 4restaurants en 5 barren)… O ja, en warm…

Na het inchecken toch maar even naar het centrum gegaan: rare ervaring… Misschien door de warmte, misschien omdat we er in de middag waren wat dan ook, maar het was er bijna verlaten. Misschien daarom dat het extra opviel, maar overal zag je clubje doelloos rondhangende Aboriginals zitten lopen en soms naar elkaar schreeuwen. Op het eerste gezicht leken ze stuk voor stuk wel alcoholisten of drugsverslaafden. Geen lekkere sfeer al met al.

Gelukkig vonden we wel een terrasje waar we op ons gemak wat verschillende biertjes konden proberen, dat maakte weer wat goed.

En ook wel weer leuk:

Hier zie je geen mussen, spreeuwen of merels, maar papagaaien en parkieten in het gras scharrelen!

Bij onze reis planning is onze keuze gevallen om iets meer tijd te besteden in Melbourne in plaats van Sydney. Omdat we morgen vanuit Sydney vliegen hadden we toch wat tijd om Sydney even snel te bekijken. Wat we ervan hebben kunnen zien was in ieder geval heel apart, een mooie mix van heel modern met toch ook veel historie.

We konden de auto bijna onder de Harbour Bridge parkeren, dus was alles handig bereikbaar

En was het uitzicht op The Opera House schitterend…

En kregen we met ons korte wandelingetje toch een leuke indruk…

Next stop: Bondi Beach, bekend van radio en televisie

O, dat we alle wijngaarden hier in Hunter Valley tijdens een hittegolf (meer dan 35°) niet zo’n goed idee vonden zijn we maar naar Newcastle NSW gegaan….

VEEEEEL leuker!

Op onze route vanuit Brisbane naar Sydney is de volgende stop “The Hunter Valley”. Vooral bekend om de wijngaarden met (schijnbaar) bekende wijnen. Onze B&B staat in ieder geval niet bekend om zijn luxe kamers of goede breakfast…

Dus maar in Kurri Kurri een veel beter breakfast gescoord:

Wel een heel verschil met onze eerdere B&B’s…

Ter compensatie: kangaroos in de achtertuin!

En ook op video… 

 

Ergens onderweg kwamen we deze tegen:

Oftewel:

Poffertjes rule the world!

Dus na:

“Ich bin ein Berliner”

“Je suis Charly”

Zou

“I’m a Poffertje”

wel eens een historische uitspraak kunnen worden!

Even “for the record”, I started it!