Het lijkt wel een gewoonte te worden: kwart over 4, “Morning has Broken”. Vroeg op, dit keer om op tijd te kunnen beginnen aan een walk door “The Kings Valley” omdat die bij een te hoge temperatuur afgesloten zou worden. We vonden uiteindelijk de 3 uur walk wel wat erg intensief, maar ook de walk in de vallei zelf was erg mooi…
Voor de volgende bestemming van de tour moesten we op weg naar Glen Helen, bijna 300 kilometer verderop. De airco van Nala deed het uitstekend, maar haar ruwe karakter werd ons wel heel duidelijk. Van de hele “Mereenie Loop Road” was 300 meter verhard, de rest zag er zo uit…
We kwamen wel een paar andere trucks tegen op deze route, maar de wilde paarden die hier de weg over staken waren wel weer heel sensationeel…
Het kampje bij Glen Helen was weer heel uniek. Bij de Glen Helen Gorge lag een klein meertje tussen de rotsen met helder en heerlijk verkoelend water. Voor ons was het hoogtepunt van de hele tour eigenlijk het ’s avonds bij het licht van een zaklantaarn op het strandje nog een heerlijke duik nemen… Muggen dansen door de lichtstralen, vleermuizen rondvliegen op zoek naar een prooi, overal geluiden van insecten om het meertje heen… En dan heerlijk stil in het koele water zwemmen: uniek….
O, en de pub op het kampje was ook heel gezellig…
Helaas vertrokken na de 3e dag de Italiaanse medereizigers Laura en Flavio (rechts op de foto). Gelukkig bleven de Noren Espen en Sissel wel wat langer. Aangezien de Duitstalige gasten (2 Duitse en 4 Zwitserse) het niet nodig vonden om Engels te spreken, hebben we die verder ook maar een beetje genegeerd.